Podstawą osiągania dobrych efektów pracy wychowawczo-dydaktycznej przez przedszkole jest współpraca z rodziną dziecka. Jej funkcja wychowawcza polega na socjalizacji potomstwa od urodzenia aż do założenia przez nie własnych rodzin. To rodzina przekazuje dzieciom wzory zachowań, postaw, wartości kulturowe społeczeństwa oraz uczy społecznej aktywności i inwencji. Funkcjonowanie rodziny, a więc także spełnianie przez nią obowiązków wychowawczych zależne jest w dużym stopniu od wzajemnych więzów między jej członkami, a zwłaszcza między rodzicami. Ze względu na te więzy mówimy o rodzinie wzorowej, przykładnej, formalnej i rozbitej. Rodzina wzorowa odznacza się trwałymi więzami między wszystkimi członkami, a szczególnie rodzicami. W rodzinie przykładnej, mimo dość trwałych więzów, występują pewne konflikty, które jednak nie zagrażają jej rozbiciem. W rodzinie formalnej brak jest silniejszej więzi emocjonalnej, a każdy jej członek układa swoje sprawy życiowe według osobistych interesów. Rodzina rozbita charakteryzuje się postępującym procesem osłabienia więzów rodzinnych. Konflikty stają się jedynym przejawem wzajemnych kontaktów. Małżonkowie w takiej rodzinie często zrywają wzajemne stosunki i przestają prowadzić wzajemne gospodarstwo. Mogą jednak, nie utrzymując kontaktów między sobą, zachowywać prawa i obowiązki rodzicielskie i nadal spotykać się z dziećmi bez względu na to, komu zostały oddane pod opiekę. Najczęściej jednak spotykanym typem rodziny jest rodzina naturalna pełna, złożona z ojca, matki i dzieci z tego małżeństwa. Taka rodzina ma wszelkie przesłanki, aby stać się rodziną wzorowo wypełniającą swoje zadania wychowawcze.
Rodzina naturalna niepełna, to taka, w której brak jest ojca lub matki. Ten brak może kompensować więź z dzieckiem i właściwy stosunek do niego pozostałego z rodziców. Na ogół jednak warunkiem prawidłowego rozwoju dzieci jest obecność obydwojga rodziców, których rodzicielskie role w naturalny sposób się uzupełniają.
W przedszkolu mogą się również znaleźć dzieci wychowywane w rodzinach zastępczych. Rodzinę zastępczą tworzą osoby spokrewnione lub zupełnie dla dziecka obce. Pod ich opieką znajdują się dzieci osierocone lub takie, które z różnych względów nie mogą pozostać we własnym domu rodzinnym. Rodziny zastępcze powinny być wzorowe lub co najmniej przykładne, aby zapewnić dziecku właściwe warunki wychowawcze.
Środowiska rodzinne można także różnicować ze względu na warunki materialne, które stwarzają możliwość zaspokajania potrzeb dziecka. Same jednak warunki materialne nie mówią o jakości wychowawczej atmosfery domu rodzinnego. Sposób realizowania potrzeb dziecka zależy jednak zawsze od postawy rodziców.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz